وقتی که دیگه گریه چار ساز نیست واسه ادم

سلام مادر مهربون و فداکار وبلاگتو دیدم بدجوری تحت تاثیر قرار گرفتم درسته یه بچه معلول داشتن خیلی سخته ولی هیچ وقت صلاح و مصلحت خدا رو فراموش نکن آدم هایی رو تو زندگی ام دیده ام که فرزند سالم دارن ولی از ته دل دعا میکنن ای کاش بچمون معلول بود ولی فرزند ناصالح را نداشتیم که با کارهایش زندگی را برای پدر و مادرش کرده جهنم. در ضمن همیشه این را بدان که احساسات و عواطف بچه های معلول خیلی بیشتر از بچه های معمولی است پس هیچ وقت پیش این فرشته معصوم گله و شکایت نکن و از نظر عاطفی بیشت بهش برس از کجا میدانی شاید همین بچه ای که تو الان او را معلول میخوانی فردا مایه فخر و افتخار تو خواهد شد.